Wizerunki dziecka

Witaj na blogu tematycznym, który ukazuje wizerunek dziecka na przestrzeni wieków w różnych aspektach życia społecznego. Dziecko to częsty obiekt zainteresowania zarówno literatury, jak i malarstwa, jak również filmu. “Kiedy dziecko się rodzi i na świat przychodzi Jest jak Bóg, co się powietrzem nagle zakrztusił I poczuł, że ma ciało, że w ciemnościach brodzi Że boi się człowiekiem być, i że być nim musi”

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia bądźmy wyczuleni na los innych ludzi, a szczególnie, jeżeli są to dzieci.”Dorośli nigdy nie potrafią niczego samodzielnie pojąć i uprzykrzają życie dzieciom, które ciągle muszą im wszystko wyjaśniać” Antoine de Saint – Exupéry. Nie pozwólmy by okres świąt był dla nich przykrym obowiązkiem…

Wizerunek dziecka to temat bardzo chętnie podejmowany przez wielu twórców filmowych. Dziecko to nie tylko tlo rozgrywajacych się wydarzeń- coraz część to ono staje się glównym bohaterem danego filmu

Romantyczni pisarze w swoich utworach przeważnie wyrażali lekceważący stosunek do dzieci w życiu zbiorowym, toteż nie przedstawiali ich problemów, warunków życia i perspektyw, jakie stwarzała im sytuacja społeczno- polityczna kraju. Natomiast w dziełach pozytywistycznych ważny był aspekt społeczny, dlatego nie okazywały one zainteresowania powstawaniem indywidualności i charakteru bohaterów dziecięcych, nie dawały wglądu w ich psychikę. Pod koniec wieku dostrzeżono nową postawę literatury do dziecka. Najlepiej wyraziła to Elżbieta Szemplińska w powieści „Narodziny dziecka”. Autorka przedstawiła w niej problematykę psychicznego i intelektualnego rozwoju dziecka aż do okresu dorastania oraz uzasadniła tezę, że dojrzałość człowieka nie zależy od jego wieku. Motto utworu brzmi: „Nie o dziecku, które będzie kiedyś człowiekiem, lecz o człowieku, który jest jeszcze dzieckiem”.